Wyrok TK z ws. 75% podatku - izby skarbowe zawieszają wznowione postępowana

18 lipca 2013 roku Trybunał Konstytucyny wydał wyrok (sygn. 18/09), w który stwierdził, że przepisy przewidujące 75% stawkę podatku od dochodów z nieujawnionych źródeł były w brzmieniu obowiązujacym do 31 grudnia 2006 roku niekonstutycyjne. Wiele osób, które były zmuszone do zapłaty wysokiego podatku złożyło wówczas wnioski o wznowienie postępowania. 

Aktualnie przedsiębiorcy ci są niemile zaskakiwani przez organy skarbowe, które doręczają im postanowienia o zawieszeniu wznowionego postępowania. Uzasadnienie takiego postanowienia, które miałam okazję analizować jest kuriozalne. Opiera się ono o art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, który mówi, że postępowanie zawiesza się w przypadku gdy zaszła potrzeba rozstrzygnięcia przez inny organ lub sąd zagadnienia wstępnego. A potrzeba taka zaszła gdyż Marszałek Sejmu przedstawił TK pismo z prośbą o wyjaśnienie jednego z punktów wyroku. Najkrócej, pomijając szereg pojawiających się w związku z uzasadnieniem kwestii, można powiedzieć: a gdzie tu sąd i orzeczenie? Otóż TK nie jest sądem. A wyjaśnienie, o które zwrócił się Marszałek Sejmu żadną miarą nie może być uznane za orzeczenie. Orzeczeniem był wyrok z 18 lipca. To, co TK odpisze Marszałkowi ma na celu zaspokojenie ciekawości Marszałka, nie można z tego wywodzić podstawy do zakończenia wznowionego postępowania.. 

Tak więc wydaje się, że są mocne podstawy do żalenia się na takie postanowienie.

Kiedy pracodawca ma obowiazek konsultacji z radą pracowników

Co do zasady interesy pracowników wobec pracodawcy powinna reprezentować organizacja związkowa.  Jeżeli takiej organizacji nie ma, to w zakładzie pracy powinna istnieć rada pracowników. Jest ona obowiązkowa jeżeli pracodawca zatrudnia powyżej 50 pracowników.

Uprawnienia i funkcje rady pracowników są uregulowane w ustawie z dnia 7 kwietnia 2006 roku o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji. Zgodnie z art. 13 tej ustawy, pracodawca powinien przekazywać radzie pracowników informacje dotyczące:

  1)   działalności i sytuacji ekonomicznej pracodawcy oraz przewidywanych w tym zakresie zmian;

  2)   stanu, struktury i przewidywanych zmian zatrudnienia oraz działań mających na celu utrzymanie poziomu zatrudnienia;

  3)   działań, które mogą powodować istotne zmiany w organizacji pracy lub podstawach zatrudnienia.

Informacje są przekazywane w razie przewidywanych zmian lub na pisemny wniosek rady. W zakres informacji, które muszą być przekazywane do konsultacji rady pracowników wchodzą m.in. zmiany regulaminu pracy dotyczące systemów rozkładu czasu pracy czy planowane przejście zakładu pracy na innego pracodawcę. Nie muszą być natomiast konsultowane zmiany regulaminu wynagradzania nawet jeśli prowadzą do pogorszenia się sytuacji ekonomicznej pracowników.

W wyżej określonych sprawach rada pracowników przedstawia opinię, jednak ta opinie nie jest wiążąca dla pracodawcy i nie może zmusić go do dostąpienia od planowanych zmian. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy konsultacje są obligatoryjne w przypadku sytuacji wymienionych w pkt 2 i 3 powyżej. Brak konsultacji jest natomiast wykroczeniem.

Konkurs w rozumieniu prawa podatkowego - przykładowe interpretacje i orzecznictwo

Przedsiębiorcy często stosują metodę poprawienia wyników sprzedażowych poprzez organizacje konkursów dla klientów lub pracowników. w takim wypadku bardzo ważne jest odpowiednie skonstruowanie regulaminu konkursu - tak aby nie było wątpliwości, że uzyskana w nim nagroda będzie opodatkowana podatkiem dochodowym w kwocie 10%, a nie stanie się np. składnikiem wynagrodzenia, co pociągnie za sobą konieczność opłacenia wszystkich danin publicznoprawnych, którymi obciążone jest wynagrodzenie.

Niestety, przepisy nie zawierają definicji legalnej konkursu. Na szczęście pomocą w ustaleniu cech konkursu służą interpretacje podatkowe i orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo:

1. Na tej podstawie organy podatkowe podkreślają, iż wyróżnikiem konkursów spośród innych działań promocyjnych przedsiębiorcy jest zaistnienie rzeczywistego elementu współzawodnictwa między uczestnikami, w stopniu pozwalającym na wytypowanie i nagrodzenie najlepszych uczestników. Za równie ważny element konkursów uznawana jest strona formalna całego przedsięwzięcia. Konieczne jest bowiem przygotowanie regulaminu, w którym zostanie określona nazwa konkursu, organizator, uczestnicy, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców (tak np. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji podatkowej z 16 listopada 2011 r., nr IBPBII/415-732/11/BJ).,
2. Jednakże za „wytypowanie najlepszych uczestników” można uznać: nagrodzenie tych wszystkich uczestników, którzy udzielili prawidłowych odpowiedzi na wszystkie pytania i zdobyli określoną liczbę punktów uprawniającą ich do uzyskania nagrody – tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
3. Z kolei w innym orzeczeniu WSA w Szczecinie uznał za konkurs przedsięwzięcie, w ramach którego uczestnicy gromadzili punkty za wykonywane zadania konkursowe, a następnie, po przekroczeniu określonych progów punktowych, mogli wnioskować o przyznanie im nagrody. Wydanie nagrody następowało po udzieleniu odpowiedzi na jedno losowo wybrane pytanie konkursowe dotyczące działalności organizatora. Jak podkreślono w omawianym wyroku „z opisanego przez Skarżącą stanu faktycznego wynika, iż chodzi tu o zorganizowane przedsięwzięcie, w którym występują, m.in. takie elementy jak: regulamin, komisja konkursowa, nagrody. W świetle powyższych definicji można byłoby mieć jedynie wątpliwości, czy występuje w nim powtarzający się w tych definicjach element opisu w postaci "wyłonienia najlepszych". Można jednak nie bez racji twierdzić, iż w świetle załączonego regulaminu, są nimi wszyscy ci, którzy udzielili odpowiedzi na zadane pytania i zdobyli określoną liczbę punktów uprawniającą ich do uzyskania”.

Należy zwrócić uwagę na to, że nie będzie konkursem akcja polegająca na losowaniu nagród, bez elementu "wyłonienia najlepszych" – to będzie gra losowa, jest inaczej opodatkowana.

O adwokatce, która chciała być nowym Lexusem

Znów przeczytałam interesujący artykuł.

Tym razem o adwokatce, która chciała zostać nowym Lexusem. O Lexusie słyszeli chyba prawie wszyscy prowadzący sprzedaż w internecie. Prawdę mówiąc, jestem z siebie trochę dumna, blisko 2 lata temu SOKiK przychylił się do mojej argumentacji przeciwko Lexusowi. Można powiedzieć że była jedna z pionierów zmian linii orzeczniczej. Na szczęście, jak czytamy w artykule, pozwy przeciwko przedsiębiorcy, które zostały już rozpoznane nie przyniosły spodziewanego efektu (czyli nie zasądzono kosztów zastępstwa procesowego dla adwokata).

A swoja drogą, ciekawe jak ta adwokatka pogodziła swoje działania (tzn. masowe pozywanie przedsiębiorcy o rzekome klauzule niedozwolone) z szumnie okrzyczaną etyką adwokacką. Cóż, moim zdaniem to nie do pogodzenia. Dobrze, że sprawą zajmuje się prokuratura.

Ten przykład pokazuje jak ważny jest dobrze napisany regulamin e-sklepu. Lepiej zaoszczędzić sobie  nerwów związanych z postępowaniem sądowym powierzając jego napisanie lub audyt profesjonalistom.

Jak Polkomtel się podłożył

Dziś krótki wpis z gatunku publicystyki prawniczej. Ciekawy artykuł przeczytałam z rana. Czy tak duża firma jak Polkomtel nie wie, że uprawnienia konsumenta do odstąpienia od umowy nie można uzależniać od czegokolwiek jeśli "wyrobił" się z oświadczeniem o odstąpieniu w terminie 10 dni? A odpowiedź na reklamację musi dojść. Nawet jeśli trzeba ją wysłać 5 razy.

Ciekawe czy UOKiK podejmie temat.

Wszystkim przedsiębiorcom prowadzącym sprzedaż poza lokalem przedsiębiorstwa polecam sprawdzić czy nie mają podobych kwiatków w swoich regulaminach,

Powierzenie przetwarzania danych osobowych pracowników a obowiązek zgłoszenia zbioru danych

Każdy przedsiębiorca zatrudniający pracowników przetwarza ich dane osobowe. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, pracodawcy są zwolnieni z obowiązku rejestracji zbioru danych osobowych. Podobnie w przypadku danych osób świadczących usługi na rzecz przedsiębiorcy na podstawie umów cywilnoprawnych. 

Częstą praktyką, szczególnie w przypadku trochę większych przedsiębiorstw, jest częściowe powierzenie przetwarzania danych osobowych pracowników, np. w celu obsługi płacowej.W związku z tym powstaje pytanie czy podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych powinien zgłosić do GIODO zbiór danych. Zgodnie z interpretacjami GIODO, nie ma takiego obowiązku pod warunkiem  zawarcie umowy o powierzenie przetwarzania danych osobowych pomiędzy pracodawcą a podmiotem, który będzie przetwarzać dane osobowe pracowników. Jest to spowodowane tym, iż podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych osobowych na podstawie umowy nie staje się administratorem tych danych.

Należy jednak pamiętać o tym, że konieczne jest sporządzenie osobnej umowy powierzenia przetwarzania danych osobowych. Udzielenie przez pracodawce pełnomocnictwa do podpisywania PIT 11 czy reprezentowania pracodawcy wobec Urzędu Skarbowego czy ZUS nie jest tożsame ze skutecznym powierzeniem przetwarzania danych osobowych. Jest to w praktyce częsty błąd pracodawców i biur rachunkowych.

Oczywiście, podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych osobowych, pomimo braku konieczności rejestracji zbioru, powinien przestrzegać zasad ochrony danych osobowych oraz przetwarzać dane osobowe wyłącznie w celu, w jakim zostały mu one powierzone. Ponosi on odpowiedzialność wobec administratora danych za niewłaściwe przetwarzanie powierzonych danych osobowych.

Z tym tematem wiążą się zagadnienia treści, jaką powinna zawierać umowa powierzenia danych osobowych oraz zakresu danych osobowych, których podania może żądać od pracownika pracodawca. Kwestie te zostaną poruszone w kolejnych wpisach.

Reklamacja przy sprzedaży nieruchomości - odpowiedzialność sprzedawcy

Tematem dzisiejszego wpisu jest zagadnienie zakresu odpowiedzialności sprzedawcy za wady sprzedanego budynku w sytuacji gdy kupującym jest osoba fizyczna - konsument w przypadku gdy zawarta została umowa sprzedaży nieruchomości, a nie umowa o roboty budowlane. 

W takiej sytuacji nie znajdą zastosowania zapisy art. 656 § oraz art. 637 i 638 kodeksu cywilnego mówiące o rękojmi za roboty budowalne. Zastosowanie znajdą przepisy kodeksu cywilnego dotyczące rękojmi za wady i gwarancji jakości (art. 556-582 kodeksu cywilnego). Na marginesie należy zaznaczyć, reżim ustawy z dnia 27 lipca 2002 roku o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej iż nie znajdzie zastosowania, gdyż art. 1 ust. 1 ogranicza zastosowanie tej ustawy jedynie do rzeczy ruchomych.

Należy podkreślić, iż zgodnie z treścią art. 558 § 1 rękojmia nie może zostać wyłączona ani ograniczona przez strony, gdyż umowa została zawarta z konsumentem.
Dokonując oceny możliwości zgłoszenia reklamacji należy w pierwszej kolejności wziąć pod uwagę również upływ terminu do zgłoszenia roszczenia z tytułu rękojmi. Termin ten w przypadku wad nieruchomości wynosi trzy lata od daty wydania rzeczy, a zatem może się zdarzyć, że jego początkiem będzie dzień późniejszy, niż dzień zawarcia umowy (art. 568 § 1 kodeksu cywilnego). Do zachowania terminu wystarczające będzie poinformowanie sprzedawcy przez kupującego o wystąpieniu wady. Termin ten jest terminem prekluzyjnym. Oznacza to, że po jego upływie roszczenie wygasa i nie jest możliwe jego dochodzenie. W razie sporu sadowego, sąd weźmie upływ tego terminu pod uwagę z urzędu, bez konieczności zgłaszania przez stronę zarzutu.

Podstawę odpowiedzialności sprzedawcy za wady rzeczy określa art. 556 § 1 kodeksu cywilnego. Sprzedawca odpowiada za takie wady rzeczy, które zmniejszają jej wartość lub użyteczność ze względu na cel oznaczony w umowie lub wynikający z okoliczności lub przeznaczenia rzeczy, lub też jeżeli rzecz nie posiada cech, o których istnieniu sprzedawca zapewniał kupującego lub rzecz została wydana w stanie niezupełnym.
W związku z tym należy dokonać analizy czy zgłoszoną przez kupującego wadę można zakwalifikować jako wadę, za którą sprzedawca ponosi odpowiedzialność. W tym celu konieczne będzie prawdopodobnie zasięgnięcie opinii rzeczoznawcy z zakresu budownictwa czy zgłoszone wady występują i czy zmniejszają one wartość lub użyteczność budynku - doświadczenie podpowiada, ze kupujący nie zadowoli się oświadczeniem sprzedawcy, szczególnie w przypadku dobra tak kosztownego jak nieruchomość. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę to czy sprzedawca dołożył należytej staranności (przy uwzględnieniu zawodowego charakteru jego działalności - art. 355 § 2 kodeksu cywilnego) oraz czy wykonał swoje zobowiązanie zgodnie z jego treścią i społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, a także w zgodzie z zasadami współżycia społecznego.

Kupujący zgłaszając reklamację może wybierać pomiędzy roszczeniami określonymi w art. 560 § 1 kodeksu cywilnego: odstąpieniem od umowy lub żądaniem obniżenia ceny. Kwestia wyboru dochodzonego roszczenia została pozostawiona kupującemu. Jest to uprawnienie prawokształtujące, sprzedawca jest związany wyborem kupującego. Czyli nie będzie możliwe zaspokojenie kupującego np. poprzez dokonanie naprawy rzeczy, jeżeli kupujący zdecydował się na obniżenie ceny. Takie rozwiązanie byłoby zgodnie z treścią art. 560 § 2 możliwe jedynie w przypadku gdyby kupujący złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy.

Zgodnie z treścią art. 560 § 3 w przypadku żądania obniżenia ceny, obniżenie to powinno być proporcjonalne do wady, tj. kwota obniżenia powinna stanowić różnicę pomiędzy wartością rzeczy bez wad a wartością rzeczy wadliwej. Jest to spowodowane koniecznością zachowania ekwiwalentności świadczeń stron (tak: wyrok SA w Warszawie z dnia 22 stycznia 1997 roku sygn. I ACa 105/96). W doktrynie podnosi się, że jeżeli ustalenie wartości obniżenia jest niemożliwe lub nastręcza nadmiernych trudności, kupujący nie może domagać się obniżenia ceny (tak: uchwała SN z dnia 21 marca 1977 roku, sygn. III CZP 11/77). W związku z tym należy ocenić czy wada spowodowała obniżenie wartości rzeczy i na tej podstawie ustalić kwotę ewentualnego obniżenia ceny. Arbitralne podanie przez kupującego kwoty obniżenia nie jest wiążące dla sprzedawcy.

Podsumowując, w przypadku zgłoszenia reklamacji nieruchomości gdy zawarto umowę sprzedaży, sprzedający może i powinien podjąć następujące kroki: 
1. sprawdzenie czy kupujacy zachował termin do wniensienia reklamacji
2. potwierdzenie czy wada wchodzi w zakres odpowiedzilanosci sprzedawcy
3. określenie czy kupujący podniósł prawidłowe roszczenie
4. jeśli kupujący żąda obniżenia ceny, dokonanie miarkowania tego obniżenia.